ไม่มีลางสังหรณ์ให้เตรียมใจ
ไม่มีคำพูดใครบอกฉัน
ทุกอย่างมันหมุน หมุนไปไวมาก
ดั่งเพียงชั่วคราวที่หลับตา
วันก่อนนั้นฉันควรที่จะบอก
กับถ้อยคำที่แสนธรรมดา
ว่าตัวฉันยังรัก และยังรักเธอมากๆ
แต่มันไม่เคยออกจากปากฉัน
ไม่มีคำพูดจาใดๆ ให้รับรู้
ว่าเป็นวันสุดท้ายของเรา
หากย้อนกลับไป ขอแค่เพียงนาทีนั้น
จะโอบกอดไว้ให้นานๆ
ก่อนตื่นลืมตามาพบ ว่าโลกใบนี้
มันไม่มีเธออีกแล้ว
ทุกอย่างที่เคยได้คิด เอาไว้
สลายหายไปทุกอย่าง
ฉันควรจะบอกว่ารัก เธอสักครั้ง
หมดทั้งชีวิตและลมหายใจ
มันไม่มีอีกแล้วเธอ กว่าจะรู้
พรุ่งนี้อาจสายเกินไป
มรณาพรากเธอจากกัน
คืนและวันหมุนเวียนเปลี่ยนไป
นานเท่านานแสนนาน
จะจำไว้ ชั่วกาล
ปีและเดือนย้ำเตือนไม่จาง
ดั่งวิญญาณแนบชิดติดกัน
ความผูกพันรักมั่น จะคงไว้ แค่เธอ
เพียงผู้เดียวไม่มีสลาย
แม้ความตายจะมาเยี่ยมเยือน
ให้ตะวันสิ้นแสงดาวเดือน
รักนี้อยู่ชั่วกัปกาล
ก่อนตื่นลืมตามาพบ ว่าโลกใบนี้
มันไม่มีเธออีกแล้ว
ทุกอย่างที่เคยได้คิด เอาไว้
สลายหายไปทุกอย่าง
ฉันควรจะบอกว่ารัก เธอสักครั้ง
หมดทั้งชีวิตและลมหายใจ
มันไม่มีอีกแล้วเธอ กว่าจะรู้
ก่อนตื่นลืมตามาพบ ว่าโลกใบนี้
มันไม่มีเธออีกแล้ว
ทุกอย่างที่เคยได้คิด เอาไว้
สลายหายไปทุกอย่าง
ฉันควรจะบอกว่ารัก เธอสักครั้ง
หมดทั้งชีวิตและลมหายใจ
มันไม่มีอีกแล้วเธอ กว่าจะรู้
พรุ่งนี้อาจสายเกินไป